Staandwant visserij
Staandwantvisserij is de verzamelnaam voor alle visserijtechnieken waarbij het vistuig stil staat in het water. De visserijtechniek gaat ervan uit dat de vissen vanzelf verstrikt raken in de netten. Wanneer het over staandwantvisserij gaat wordt er veelal gesproken over visserij met staande netten zoals warnetten en kieuwnetten. Op de Noordzee en Waddenzee wordt er voornamelijk gevist op kabeljauw, tong, tarbot, zeeduivel, harder, snoekbaars, zeebaars en schol.
In Nederland is deze vorm van visserij de laatste jaren meer in opkomst. Staandwantvisserij
is een kleinschalige visserij bedreven door kleinere scheepjes. De vissers gebruiken
voornamelijk verankerde bodemnetten die voor het grootste deel van de tijd plat
op de bodem liggen en die alleen bij het keren van het tij worden opgericht.
Dit zorgt ervoor dat vissen die voornamelijk op de bodem leven zoals tong en
kabeljauw worden gevangen.
De Netten worden met behulp van drijvers en een verzwaarde lijn aan de onderzijde
van het net staand in het water opgesteld en na verloop van tijd binnengehaald.
In april tot en met november wordt er op tong gevist. Verder wordt er in de
zomer ook langs de kust gevist op zeebaars en harder. In de winter vist men
op kabeljauw bij voornamelijk scheepswrakken en pieren. Staandwantvisserij is
een selectieve vorm van visserij door het gebruik van netten die speciaal voor
een bepaalde vissoort en vismaat zijn ontworpen. Hierdoor is sprake van geringe
bijvangst van ondermaatse vis, weinig brandstofgebruik en bodemberoering.
Terug naar Vismethode
Terug naar Koksforum artikelen
