Etiketten lezen
Voordat u een artikel koopt doet u er verstandig aan eerst te lezen wat op
het etiket staat. Laat u niet direct van de wijs brengen door de mooie kleuren,
grote letters en sterretjes waarin staat dat het product ‘natuurlijk’,
‘100%’, ‘light’ of ‘nieuw verbeterd’ is. Het kost
natuurlijk veel meer tijd om de hele tekst te lezen en, het belangrijkste, vaak
staan er zoveel moeilijke benamingen en samenstellingen op het etiket, dat u
het al snel opgeeft en alleen maar afgaat op ‘100% natuurlijk’.
Zodra u van een product niet weet wat al die samenstellingen zijn of als er
teveel E-nummers op staan dan zou u het product bij voorbaat al moeten laten
staan. De consument wordt zo vaak bewust bedonderd. In dit artikel zal ik het
hebben over een product, genaamd MSG, dat vaak aan de voeding toegevoegd wordt.
We zien deze benaming zo vaak op de verpakking staan, dat we zelfs zouden kunnen
denken dat de toevoeging er gewoon bij hoort.
Glutamaat is een bouwstof van eiwitten en komt in twee vormen voor:
1. Gebonden of gelinkt aan een ander aminozuur dat een eiwit vormt
2. In vrije vorm. Alleen bij de vrije vorm spreken we over glutamaat als de
smaakversterker.
Voor de volledigheid moet gemeld worden dat glutamaat in vrije vorm ook voorkomt
in onder andere tomaten en champignons.
MSG wordt verkregen door fermentatie, een proces dat ook gebruikt wordt bij
het maken van bier, azijn en yoghurt. MSG komt uit de fermentatie van maïs,
suikerbieten en suikerriet. Het eindproduct is een fijn, wit kristal, dat gemakkelijk
oplost en gemakkelijk te verwerken is in voedsel. MSG kan ook chemisch verkregen
worden (Gen Tech), met behulp van bepaalde bacteriën (speciale strengen
van Micrococcus glutamicus). De bacteriën hebben de mogelijkheid om glutamaatzuur
uit te scheiden in de vloeistof waarin de bacteriën groeien. Het glutaminezuur
wordt daarna gefilterd, geconcentreerd en gekristalliseerd. Het eindproduct
is monosodium glutamaat, zoals wij die kennen. De Ajinomoto Company dat gevestigd
werd in 1910 in Japan is de grootste producent van MSG. Werknemers van dit bedrijf
vertellen altijd over de natuurlijke vorm van glutamaat. Over de chemische vorm
zwijgt men in alle talen; inclusief Japans.
MSG valt ook onder de E-nummers namelijk E621. De E-nummers zijn nummers die
aan toevoegingen zijn gegeven en die geaccepteerd zijn door de Europese Gemeenschap.
De lijst van E-nummers bevatten smaakstoffen, kleurstoffen, reukstoffen, smaakversterkers
en ook natuurlijke toevoegingen. E-nummers zijn toevoegingen die goedgekeurd
zijn voor gebruik in ons voedsel. Of ze wel veilig voor gebruik in voedsel is
niet altijd duidelijk.
De verschillende benamingen voor Glutamaat en hun E-nummers
E620: Glutaminezuur (glutamaat) of Alfa-aminoglutaarzuur, glutacid, glu, glutaminol,
glutagon
E621: Mononatriumglutamaat (MSG) of natruimglutamaat
E622: Monokaliumglutamaat
E623: Calciumdiglutamaat
E624: Monoammonium-glutamaat
E625: Magnesiumdiglutamaat
Andere benamingen: Eiwithydrolysaat en gist(extract)
MSG wordt in het lichaam omgezet in y-aminoboterzuur, een psychoactieve stof
die bepaalde zenuwknooppunten in de hersenen blokkeert. In het lichaam wordt
deze stof afgebroken door mono- amine-oxydase, waardoor een evenwicht gehandhaafd
blijft. Door medicijn gebruik (MAO-blokkers) of een overgevoeligheid voor glutaminezuur
kunnen persoonlijkheidveranderingen ontstaan, zoals woedeaanvallen, schizofrenie
en apathie. MSG werkt competitief met andere neurotransmitterstoffen waardoor
de productie van acetylcholine (eveneens een neurotransmitter) verhoogd wordt,
en leidt tot neurologische symptomen en gedragsstoornissen zoals hyperactiviteit.
MSG mag niet toegepast worden in babyvoeding voor baby’s jonger dan 3 maanden.
Het lost goed in water op; de oplossing is neutraal. Als smaakversterker is
het alleen werkzaam bij een pH van 5 tot 8, in eiwitrijke voedingsmiddelen en
in aanwezigheid van natriumchloride. Meestal wordt het toegepast in hoeveelheden
van 0,2 tot 0,5%. Hogere concentraties geven een zoete smaak. Met een mengsel
van 95% mononatriumglutamaat en 5% natriuminosinaat wordt een tienmaal zo sterk
effect verkregen.
Juist omdat Ve-tsin een smaakversterker is wordt het vaak gebruikt in het eten
in vooral Chinese restaurants. De klachten die na het bezoek aan een restaurant
lijken vaak op een voedselvergiftiging. Vaak is er echter sprake van een overgevoeligheidsreactie
op Ve-tsin. Meestal veroorzaakt de inname van meer dan 5 gram klachten. De hoeveelheid
Ve-tsin die symptomen kan veroorzaken is echter vaak per individu verschillend.
De klachten staan bekend als ‘Chinese Restaurant Syndroom’ of Kwok's
disease. Mensen die gevoelig zijn voor deze stof kunnen klachten krijgen zoals
druk in het gezicht, hoofdpijn, pijn op de borst en een branderig gevoel op
verschillende plaatsen in het lichaam, algehele gevoel van malaise, maag- en
darmklachten, versnelde hartslag en tintelingen.
MSG wordt aan verschillende producten toegevoegd die u mogelijk gebruikt. Soepen
uit blik en uit pak, maggi, bouillon, chips, hartige snacks, kant-en-klaar maaltijden,
kruidenmixen, Oosterse gerechten, vleeswaren en vooral zoutvervangers, bekend
als natriumarme producten.
De glutamaatzuur in eiwitrijk voedsel heet L-glutamine; deze glutamine veroorzaakt
geen klachten van de zenuwen of andere bijwerkingen. De ongebonden vorm van
glutamaat is de D-glutamaat en komt niet van nature voor in hogere organismen.
Wel vinden we deze vorm in de celwand van de al eerder genoemde bacterie Micrococcus
glutamicus. Eind 1800 en aan het begin 1900 begon men met het vervaardigen van
vrije glutaminezuur, de D-glutaminezuur. Deze vorm veroorzaakt bij proefdieren
in de laboratoria schade aan de hersenen en bij mensen veroorzaakt het huidproblemen,
hartkloppingen, depressie en epilepsie. D-glutaminezuur wordt ook toegevoegd
aan pesticiden en mest. Hierdoor kunnen restproducten in ons voedsel en op ons
bord terechtkomen. Het is dus niet vreemd dat iemand op sla de ene keer negatief
reageert en de andere keer bij dezelfde soort sla geen klachten vertoont. De
oorzaak ligt waarschijnlijk in het gebruik van meststoffen en/of pesticide op
de groenten.
De FDA (Food and Drug Administration) vindt per definitie dat MSG een natuurlijk
product is omdat het, zoals eerder genoemd, van nature voorkomt in bepaald voedsel.
Waar men echter niet over praat is het verschil tussen ‘van nature’
en ‘in natuurlijke vorm’. De MSG dat gebruikt wordt in het voedsel
is niet in natuurlijke vorm. De benaming ‘natuurlijk’ is daarom zeer
bedrieglijk.
MSG kan voorkomen in verwerkt voedsel, voedingssupplementen, dieetproducten,
cosmetica en medicijnen. Het kan gebruikt worden op vers fruit en groenten;
in pesticiden, schimmelbestrijdingsmiddelen, mest en groeibevorderende producten
voor planten. Het kan lang blijven bestaan op het eetbare gedeelte van de plant,
zoals bladeren, vruchten, noten en granen. MSG komt voor in plantproducten van
AuxiGro; de producten zijn allemaal goedgekeurd omdat de MSG dat in het product
zit ‘natuurlijk’ is. In 1997 toen deze producten op de markt kwamen
hadden verschillende mensen, na het eten van sla, aardbeien, die bespoten of
waarvan de grond behandeld waren met AuxiGro, met ziekteverschijnselen gereageerd.
Het vervelende van deze hele MSG-kwestie is dat u als consument nooit zeker kan zijn of een product echt MSG-vrij is. Verschillende producten die geadverteerd worden als ‘vrij van MSG’, ‘geen MSG toegevoegd’ en ‘geen MSG’, bevatten toch MSG. Zoals u hierboven al heeft kunnen lezen zijn er verschillende benamingen van MSG, of een andere glutamaat en het belangrijkste is dat MSG nog steeds als ‘natuurlijk’ aangeprijsd wordt. In een restaurant is dit probleem nog groter want daar is de kok of inkoper minder attent op de verscholen vorm van monosodiumglutamaat, dan wanneer u inkopen doet en aandachtig het etiket leest voordat u het product in uw boodschappenwagentje legt. Zelfs in ‘natuurlijke’ producten kan MSG voorkomen. De benaming die daarvoor gebruikt wordt, ‘hydrolyzed soy protein’ zal geen argwaan bij u wekken.
Voor de mensen die gevoelig of allergisch zijn voor MSG zijn er nog twee neurotoxische
(schadelijk voor de zenuwen) aminozuren die tegenwoordig in het voedsel gebruikt
worden. Deze twee aminozuren zijn L-cysteine en aspartic zuur. Aspartic zuur
vinden we in de suikervervangende producten ‘neotaam’ en ‘aspartaam’.
L-cysteine wordt meestal gebruikt in meelprodukten. Over aspartaam kunt u spoedig
een artikel verwachten.
Als consument kunt u beter vragen of kijken naar producten waarop vermeld staat
‘vrij van glutamaat zuur’. De verkoper die bewust is van MSG, praat
liever over producten die ‘vrije glutamaat zuur’ bevatten in plaats
van te zeggen dat er monososiumglutamaat in het product verwerkt is. Bij de
Amerikaanse benamingen zoals: autolyzed yeast, hydrolyzed pea protein, carrageenan,
sodium caseinate, enzymes en een hele reeks andere minder bekende benamingen
betekent het dat het product vrije glutamaatzuur bevat of dat het tijdens de
productie in is ontstaan.
Wil u echt helemaal veilig uw voedsel kunnen bereiden, gebruik dan verschillende
kruiden die ook een lekkere smaak aan het voedsel geven. Trouwens wat is er
mis met het eten van echte verse kippen- of groentesoep?
Heeft u enige feedback op dit artikel dan kan dat hier:
Terug naar koksforum artikelen