Nederlandse Kaas - Meikaas
Een Meikaas is een verse witte kaas die enkele dagen tot een week oud is. Meikaas kan gezien worden als de eerste kaas na de winter, als de koeien net in de wei liepen. Iets rijpere kaas wordt graskaas genoemd. Kaas uit de winterperiode noemt men hooikaas. Meikaas is dus eigenlijk witte, nog slappe wrongel die maar enkele uren was geperst.
De meikaas was in verleden tijd vaak verkrijgbaar in diverse kaaswinkels en boerenwinkels. Nu zijn de meikazen alleen op bestelling verkrijgbaar of bij bepaalde winkels.
Productieproces
De melk wordt verwarmd tot 29 graden Celsius. Dan gaat er eerst zuursel bij, na een half uur stremsel. Als de melk gestremd is, wordt de wrongel fijngesneden (stukjes ter grootte van flinke erwten). Nu wordt er een deel van de wei afgeschept. Er gaat heet water bij (bij koeienmelk twee keer, bij geitenmelk één keer), en weer wordt er wei afgeschept. Na een korte rusttijd wordt de wrongel in een kaasvorm gedaan en goed aangeduwd. Omgekeerd op het deksel vijf minuten laten uitlekken, dan wordt de kaas uit de vorm gehaald en ondersteboven er weer in gedaan. Dan gaat de kaas in de pers. Eerst met half gewicht, na enkele uren wordt de kaas weer gekeerd en wordt de kaas zwaarder geperst. Na persing zal de kaas niet verder worden gerijpt.
Hoe bewaar je verse witte meikaas?
Vroeger was de meikaas slechts een dag of 3 houdbaar. Tegenwoordig wordt de melk eerst gepasteuriseerd en wordt de kaas zo goed verpakt dat hij 3 weken houdbaar is. De beste temperatuur om hem te bewaren is 5 graden. Eenmaal uit de verpakking is het beter om de kaas binnen 10 dagen te consumeren.
Terug naar het kaas overzicht
